✍ بیژن همدرسی
‌این روزها وقتی به بیلبوردها، تابلو ها و پوسترهای ایران در محیط های شهری و حتی رسانه های دیداری می نگریم با یک تغییر تکراری و نگران کننده روبرو می شویم.
این همه نقشه ایران در پوسترهای گرافیکی و ارزشی چرا دریا ندارد؟ آیا تکرار مکرر این ماجرا تصادفی است و یا خط فکری خاصی در پی آن وجود دارد ؟ آیا باید با اغماض از این کوتاهی گذشت و یا باید بد بینانه و با نگاه طرح تئوری توطئه ای در پس آن نگریست؟
در روزگاری که نبرد قدرت‌ها از میدان‌های نظامی به ساحت «نشانه‌ها» و «ادراک‌ها» کشیده شده است، تماشای نقشه‌هایی ناقص از ایران در بیلبوردهای شهری، رسانه ملی و پوسترهای رسمی، دیگر یک خطای گرافیکی ساده نیست، بلکه هشداری جدی برای امنیت ملی و تمامیت ارضی ذهنی جامعه است. ایران ما که در میان ملت‌ها به هیبت «گربه» شهرت یافته، هویت و شکوهش به مرزهای آبی آن گره خورده است؛ خلیج همیشه فارس و دریای عمان در جنوب و دریای خزر در شمال، نه زائده‌هایی تزیینی، بلکه یال و دم و بازوان قدرتمند این سرزمین هستند. حذف این پهنه‌های آبی از نقشه‌های رسمی، تولید تصویری از یک «ایران محصور در خشکی» است که با واقعیت ژئوپلیتیک و اقتدار دریایی ما فرسنگ‌ها فاصله دارد. نگاهی استراتژیک به ما می‌گوید که این روند، ناخواسته در مسیر «عادی‌سازی حساسیت‌زدایی» از مرزهای آبی حرکت می‌کند.
در شرایطی که جمهوری اسلامی ایران، به‌ویژه پس از حماسه‌های ماندگار دفاع از حریم ولایت و نبردهای سختی چون جنگ رمضان، خلیج فارس و تنگه هرمز را به خط قرمزِ عبورناپذیر مستکبران تبدیل کرده است، نمایش نقشه بدون دریا در داخل کشور، نوعی عقب‌نشینی تصویری و پالس ضعف محسوب می‌شود. دشمنانی چون آمریکا و انگلستان که دهه‌هاست برای جداسازی هویت دریایی ایران و تحریف نام‌های تاریخی ما نقشه می‌کشند، امروز نیازی به هزینه ندارند وقتی می‌بینند در داخل، عناصری از روی غفلت یا کج‌سلیقگی، دریا را از نقشه حذف می‌کنند و چشمان نسل جدید را به ایرانی «بی‌دفاع و بی‌ارتباط با آب‌های آزاد» عادت می‌دهند. سیاستمداران و مسئولان فرهنگی باید بیدار باشند که ضربه به اقتدار ملی همیشه با تانک و موشک نیست؛ گاهی با یک پاک‌کن گرافیکی، ریشه‌های تعصب ملی و مذهبی نسبت به وجب‌به‌وجب خاک و آب این سرزمین سست می‌شود.
نقشه ایران بدون خلیج فارس و دریای خزر، مرزهای خیالی و ساخته‌وپرداخته همان کسانی است که آرزوی محدود کردن قدرت مرجعیت و رهبری ایران را در سر می‌پرورانند. ما موظفیم تصویر «ایران کامل» را به عنوان نماد شکست‌ناپذیری امت اسلام صیانت کنیم و اجازه ندهیم ساحت مقدس نقشه میهن، قربانی بی‌دقتی‌هایی شود که بوی نفوذ ادراکی می‌دهند.