یادداشت
✍ عصمت قدیری اناری
ملت ایران ملت حماسه و احساس است. اینان هم فردوسی بزرگ را دارند و هم مولانای جان را. این مردم بزرگ قدرت تشخیص بالایی دارند و قدردان حاکمان خوب خود هستند. ملتی که به دنبال شهادت رهبر عزیز و خانواده اش به دست زورگویان تاریخ، هم عشق و ارادتش با اشک و آه بروز می کند و هم خشم و نفرتش از عاملان این حادثه با فریاد یکپارچه ی «انتقام» دنیا را به وحشت می اندازد.
این دوستداری و عشق، محصول قدرت و ثروت نیست؛ نتیجه صداقت، اخلاص، مجاهدت و عمل صالح یک مرد خدایی است. در حالی که اغلب سیاستمداران و اندیشمندان سیاسی همواره به دنبال تصاحب دنیا برای خود و حزب و اطرافیان شان هستند و حقوق مردم و دست اندازی به بیت المال را راهی برای رسیدن به این اهداف می دانند، رهبر و سیاستمداری ظهور می کند که با روحیه خدایی و نجابت الهی در انجام امور کشور با وجود سلایق مختلف، هیچ گاه خود سلیقه شخصی اعمال نکرد، جز آنکه به منافع ملت شریف و بزرگ ایران اندیشید.
اعمال سلیقۀ شخصی اغلب ناشی از تعارض منافع است. رهبر شهید ایران اما نه برای خود و نه نزدیکان و اطرافیان، هیچ منافعی نمی خواست و راهبری و حاکمیتش تنها بر مبنای منافع عموم ملت بود.
بنابراین عشق و ارادت یک ایران به رهبر شهیدش که این روزها شاهدش هستیم، محبوبیت ماندگاری است که اصلا نمی تواند محصول قدرت باشد. یک بار دیگر میزان نفرت ترامپ را طی یک نظرسنجی گفته ام. این شخصیت هم قدرت دارد و هم ثروت، اما زر و زور حتی در مواقعی عامل پذیرش او از سوی ملتش هم نشده، چه رسد به دوست داشتنش. این است که بر قاعده «کافر همه را به کیش خود پندارد» این همه اشک و آه در فراق رهبر شهید، او را شگفت زده کرده است.
نکته مهم دیگر اینکه در مشاهده دیدگاه های جهانی نسبت به رهبر شهید هم به باور محبوبیت جهانی این شخصیت کم نطیر، ایمان می آوریم. دنیا به ابهت او به عنوان حاکم یک کشور جهان سوم در غرب آسیا، باور قلبی دارد و سیاستمداران عاقل و منصفِ زیادی بدون ترس از کدخدایان زورگو و مستکبر جهان، شخصیت رهبر ایران را نه اکنون بعد از شهادت، که در طول سالها رهبری شان ستوده اند.
«کوفی عنان» دبیر کل وقت سازمان ملل پس از ملاقات با ایشان شدیداً تحت تأثیر شخصیت معنوی و سیاسی آقای خامنهای قرار گرفته و بیان کرد: «شخصیت آقای خامنهای تلفیق عجیبی از ایمان و علم است».
«پوتین» رئیس جمهور روسیه هم پس از ملاقات با ایشان بسیار منقلب شده و گفت: «با تعاریفی که از حضرت مسیح شنیدهام، گویی رهبر ایران همان مسیح است».
«کاندولیزا رایس» وزیر سابق امور خارجه آمریکا صراحتاً اعلام کرد: «رهبر ایران قدرت دارد که بهترین نقشههایی را که بیشترین بودجهها و قویترین ذهنها صرف آن شدهاند با یک ساعت سخنرانی خنثی کند».
«خاویر دکوئیار پرز» دبیر کل پیشین سازمان ملل هم پس از دیدار با ایشان گفت: «من شخصیتهای سیاسی بسیاری را دیدم، اما تابهحال چنین شخصیت هوشمند و سیاستمداری را ملاقات نکردهام».
«شینزو آبه» نخستوزیر ژاپن پس از سفر به ایران در مورد آقای خامنهای گفت: «رهبر ایران رشکبرانگیز است. ایران با وجود او غروری دارد که ما آن را در ژاپن باختهایم. ایشان همان رهبری ست که ژاپن همیشه در حسرت او بوده است». و نظرات دیگری که دوست و دشمن در مورد شخصیت آیت الله خامنه ای رهبر فداکار ایران گفته اند که در این یادداشت نمی گنجد. اما آنچه باید از این مکتب درس آموز به ویژه از سوی مسئولین حکومتی آموخته شود و سرلوحه کار قرار گیرد ، از خودگذشتگی ،اقتدار، صداقت، اخلاص، ایستادگی در برابر ظلم و شجاعت این مرد راست قامت راستگوست. او که خود و خانواده اش جانفدای ایران شد.
